ทุเรียนคืออะไร? รู้จักสายพันธุ์ วิธีปลูก การดูแล และการเก็บเกี่ยวให้ได้คุณภาพ

ทุเรียนเป็นไม้ผลเศรษฐกิจที่มีความสำคัญต่อประเทศไทย มีจุดเด่นด้านกลิ่น รสชาติ เนื้อสัมผัส และความหลากหลายของสายพันธุ์ ผลผลิตสามารถจำหน่ายได้ทั้งตลาดภายในประเทศและตลาดส่งออก โดยเฉพาะพันธุ์หมอนทอง ซึ่งเป็นพันธุ์การค้าหลักที่ผู้บริโภครู้จักอย่างแพร่หลาย

แม้ราคาทุเรียนในบางช่วงจะดึงดูดให้เกษตรกรสนใจขยายพื้นที่ปลูก แต่ทุเรียนเป็นไม้ผลที่ต้องลงทุนสูง ใช้เวลาหลายปีก่อนเริ่มให้ผล และต้องดูแลอย่างใกล้ชิด โดยเฉพาะเรื่องน้ำ ระบบระบายน้ำ โครงสร้างดิน การสร้างทรงพุ่ม การจัดการผลผลิต และโรครากเน่าโคนเน่า

การปลูกทุเรียนให้ประสบความสำเร็จจึงไม่ควรเริ่มจากการเลือกพันธุ์เพียงอย่างเดียว แต่ต้องประเมินว่าสภาพดิน น้ำ อากาศ แรงงาน เงินทุน และตลาดเหมาะสมหรือไม่

บทความนี้รวบรวมข้อมูลพื้นฐานเกี่ยวกับทุเรียน ตั้งแต่ลักษณะทั่วไป สายพันธุ์ การเลือกต้นพันธุ์ วิธีปลูก การให้น้ำ ใส่ปุ๋ย ตัดแต่งกิ่ง ดูแลผล ไปจนถึงโรคและแมลงสำคัญที่ควรเฝ้าระวัง

ทุเรียนคืออะไร?

ทุเรียนเป็นไม้ผลเขตร้อนในวงศ์ Malvaceae มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Durio zibethinus L. มีลำต้นขนาดใหญ่ ทรงพุ่มกว้าง ใบเดี่ยว และออกดอกตามกิ่งขนาดใหญ่หรือลำต้น

ผลทุเรียนมีเปลือกหนาและหนามแข็ง ภายในแบ่งเป็นพู แต่ละพูมีเมล็ดหุ้มด้วยเนื้อหรือส่วนที่รับประทานได้ ลักษณะของเนื้อ สี กลิ่น รสชาติ ความหนา และขนาดเมล็ดแตกต่างกันไปตามสายพันธุ์

ต้นทุเรียนมีระบบรากที่ไวต่อสภาพน้ำขังและดินขาดอากาศ หากระบบระบายน้ำไม่ดี รากอาจอ่อนแอและเสี่ยงต่อโรครากเน่าโคนเน่า โดยเฉพาะช่วงฝนตกชุกและความชื้นสูง กรมส่งเสริมการเกษตรระบุว่าโรคดังกล่าวมีสาเหตุสำคัญจากเชื้อ Phytophthora palmivora ซึ่งสามารถแพร่กระจายผ่านดิน น้ำ ลม และฝนได้

ลักษณะทั่วไปของต้นทุเรียน

ระบบราก

ทุเรียนมีทั้งรากที่ช่วยยึดลำต้นและรากฝอยสำหรับดูดน้ำและธาตุอาหาร รากฝอยจำนวนมากอยู่บริเวณใต้ทรงพุ่มและดินชั้นบนที่มีอากาศถ่ายเท

ระบบรากจะเจริญได้ดีเมื่อดินมีลักษณะดังนี้

• ระบายน้ำได้
• ไม่มีน้ำขังต่อเนื่อง
• ไม่อัดแน่นเกินไป
• มีอินทรียวัตถุเหมาะสม
• มีความชื้นสม่ำเสมอ
• มีอากาศเพียงพอในช่องว่างของดิน

การถาก ขุด หรือใช้เครื่องจักรลึกบริเวณใต้ทรงพุ่มอาจทำให้รากฝอยเสียหายและเปิดทางให้เชื้อโรคเข้าทำลาย

ลำต้นและกิ่ง

ทุเรียนเป็นไม้ยืนต้นที่สามารถเจริญสูงและมีทรงพุ่มขนาดใหญ่ กิ่งหลักต้องแข็งแรงและกระจายตัวเหมาะสม เพื่อรองรับน้ำหนักผลในอนาคต

หากปล่อยให้ทรงพุ่มทึบเกินไป อาจเกิดปัญหา

• แสงเข้าสู่พุ่มไม่ทั่วถึง
• ความชื้นสะสม
• กิ่งซ้อนกัน
• พ่นสารหรือสำรวจโรคยาก
• ผูกโยงผลลำบาก
• ผลผลิตอยู่สูงเกินเก็บเกี่ยว
• ลมผ่านพุ่มไม่สะดวก

จึงควรเริ่มสร้างทรงพุ่มตั้งแต่ต้นยังมีอายุน้อย

ใบ

ใบทุเรียนเป็นใบเดี่ยว ด้านบนมีสีเขียว ส่วนด้านล่างมักมีสีน้ำตาลหรือสีทองแดงตามลักษณะของพันธุ์ ใบมีหน้าที่สังเคราะห์แสงและสะสมอาหารสำหรับการเจริญ ออกดอก และพัฒนาผล

อาการใบซีด ไม่เป็นมัน ใบเหลือง หรือใบร่วงผิดปกติ อาจสัมพันธ์กับปัญหาราก น้ำขัง โรครากเน่าโคนเน่า ธาตุอาหารไม่สมดุล หรือความเสียหายจากแมลง จึงไม่ควรเพิ่มปุ๋ยทันทีโดยไม่ตรวจสาเหตุ

ดอก

ดอกทุเรียนออกตามกิ่งขนาดใหญ่และลำต้น ดอกมักบานในช่วงเย็นถึงกลางคืน การติดผลขึ้นอยู่กับหลายปัจจัย ได้แก่

• ความสมบูรณ์ของต้น
• ความพร้อมของใบ
• สภาพอากาศ
• ความชื้น
• น้ำ
• การผสมเกสร
• จำนวนดอก
• การจัดการธาตุอาหาร
• โรคและแมลงที่เข้าทำลายดอก

สวนที่ต้องการผลผลิตสม่ำเสมอควรติดตามระยะดอกบานและการติดผล พร้อมบันทึกวันที่เพื่อใช้กำหนดอายุเก็บเกี่ยว

ผล

ผลทุเรียนมีรูปทรงและขนาดแตกต่างกันตามพันธุ์ เช่น ทรงกลม ทรงรี หรือทรงไข่ เปลือกมีหนาม และภายในแบ่งเป็นพู

คุณภาพผลพิจารณาจากหลายด้าน เช่น

• ความแก่
• จำนวนพู
• ความสมบูรณ์ของพู
• สีเนื้อ
• ความหนาเนื้อ
• รสชาติ
• กลิ่น
• ขนาดเมล็ด
• น้ำหนักผล
• ความสม่ำเสมอของเนื้อ
• การไม่มีโรคและแมลงภายใน

สายพันธุ์ทุเรียนที่นิยมในประเทศไทย

ประเทศไทยมีทุเรียนหลายพันธุ์ ทั้งพันธุ์การค้าและพันธุ์พื้นเมือง แต่ละพันธุ์มีจุดเด่นและข้อจำกัดต่างกัน

1. ทุเรียนหมอนทอง

หมอนทองเป็นพันธุ์การค้าที่ได้รับความนิยมสูง มีจุดเด่นโดยทั่วไป ได้แก่

• ผลค่อนข้างใหญ่
• เนื้อหนา
• สีเหลืองอ่อนถึงเหลือง
• เมล็ดค่อนข้างเล็กในผลที่สมบูรณ์
• รสหวานมัน
• กลิ่นไม่รุนแรงเท่าบางพันธุ์
• เหมาะกับตลาดผลสดและการส่งออก
• สามารถเก็บเกี่ยวเมื่อแก่ตามเกณฑ์แล้วนำไปบ่มได้

อย่างไรก็ตาม ผลที่มีขนาดใหญ่ทำให้ต้องจัดการจำนวนผลต่อกิ่งและการผูกโยงอย่างเหมาะสม เพื่อไม่ให้กิ่งรับน้ำหนักมากเกินไป

2. ทุเรียนชะนี

ทุเรียนชะนีมีเนื้อสีเหลืองเข้ม กลิ่นค่อนข้างชัด และรสหวานมัน เนื้ออาจมีลักษณะเหนียวละเอียดเมื่อสุกเหมาะสม

จุดที่ควรพิจารณา ได้แก่

• กลิ่นเด่น
• สีเนื้อเข้ม
• รสชาติเป็นเอกลักษณ์
• เหมาะกับผู้บริโภคที่ชอบรสเข้ม
• ระยะเก็บเกี่ยวและการสุกต่างจากหมอนทอง
• ต้องจัดการความแก่ให้เหมาะสม

3. ทุเรียนก้านยาว

ก้านยาวมีลักษณะเด่นที่ก้านผลค่อนข้างยาว รูปทรงผลและเนื้อมีเอกลักษณ์ เป็นพันธุ์ที่มีชื่อเสียงด้านรสชาติและมูลค่า

จุดเด่นโดยทั่วไป ได้แก่

• เนื้อละเอียด
• รสหวานมัน
• กลิ่นหอมเฉพาะ
• ได้รับความนิยมในตลาดพรีเมียม
• ผลผลิตและการติดผลอาจต้องดูแลอย่างละเอียด
• ต้นพันธุ์แท้มีมูลค่าสูง

4. ทุเรียนกระดุมทอง

กระดุมทองมีผลขนาดไม่ใหญ่มากเมื่อเปรียบเทียบกับหมอนทอง และมักมีอายุเก็บเกี่ยวค่อนข้างเร็วกว่า

ลักษณะที่มักพบ ได้แก่

• ผลขนาดเล็กถึงปานกลาง
• เนื้อสีเหลือง
• รสหวาน
• กลิ่นไม่รุนแรงมาก
• เริ่มเข้าสู่ตลาดได้เร็ว
• เหมาะกับผู้บริโภคที่ต้องการผลขนาดไม่ใหญ่

5. ทุเรียนพวงมณี

พวงมณีเป็นพันธุ์ที่ได้รับความสนใจจากสีเนื้อและรสชาติ ผลมักมีขนาดเล็กกว่าหมอนทอง

จุดเด่น ได้แก่

• เนื้อสีเหลืองเข้มหรือเหลืองอมส้ม
• รสหวานมัน
• กลิ่นชัด
• ผลไม่ใหญ่มาก
• เหมาะกับตลาดเฉพาะกลุ่ม
• ต้องรักษาความตรงของพันธุ์

6. ทุเรียนหลงลับแลและหลินลับแล

เป็นพันธุ์ที่มีชื่อเสียงจากจังหวัดอุตรดิตถ์ มีจุดเด่นด้านเนื้อ รสชาติ กลิ่น และเอกลักษณ์ของแหล่งปลูก

ก่อนนำไปปลูกนอกพื้นที่ควรศึกษาความเหมาะสมของ

• สภาพอากาศ
• ความสูงจากระดับน้ำทะเล
• ดิน
• ปริมาณฝน
• คุณภาพต้นพันธุ์
• ตลาดเป้าหมาย

ตารางเปรียบเทียบสายพันธุ์ทุเรียนเบื้องต้น

ลักษณะจริงอาจแตกต่างตามต้นพันธุ์ อายุผล ดิน น้ำ และการจัดการสวน จึงควรพิจารณาผลจากต้นแม่ก่อนตัดสินใจปลูก

วิธีเลือกต้นพันธุ์ทุเรียน

ทุเรียนที่ปลูกเพื่อการค้าไม่ควรใช้ต้นจากเมล็ดโดยตรง เพราะลูกที่เกิดขึ้นอาจมีลักษณะไม่เหมือนต้นแม่ การขยายพันธุ์แบบเสียบยอดช่วยรักษาลักษณะของพันธุ์ที่ต้องการได้ดีกว่า

ต้นพันธุ์ที่ดีควรมีลักษณะดังนี้

• ทราบชื่อพันธุ์ชัดเจน
• มาจากแหล่งผลิตที่ตรวจสอบได้
• ยอดพันธุ์มาจากต้นแม่ที่ให้ผลแล้ว
• รอยเสียบยอดเชื่อมติดดี
• ลำต้นตรงและแข็งแรง
• ใบมีสีและลักษณะปกติ
• ไม่มีอาการใบจุด ใบไหม้ หรือยอดเน่า
• ไม่มีเพลี้ยหรือแมลงสะสม
• ระบบรากไม่ขดแน่นรุนแรง
• วัสดุปลูกระบายน้ำได้
• ไม่มีรอยแผลหรือโคนเน่า
• ต้นได้รับการปรับสภาพก่อนลงแปลง

ไม่ควรตัดสินจากความสูงเพียงอย่างเดียว ต้นที่สูงแต่ลำต้นอ่อน รากขด หรือยอดไม่สมบูรณ์อาจตั้งตัวได้ช้ากว่าต้นขนาดพอเหมาะที่มีรากแข็งแรง

พื้นที่แบบไหนเหมาะกับการปลูกทุเรียน?

ทุเรียนเหมาะกับพื้นที่อากาศร้อนชื้น มีน้ำเพียงพอ และระบายน้ำดี แต่ไม่ชอบสภาพลมแรง น้ำขัง หรือแล้งต่อเนื่อง

พื้นที่ที่เหมาะควรมีองค์ประกอบสำคัญดังนี้

• ได้รับแสงแดดเพียงพอ
• มีแหล่งน้ำใช้ตลอดปี
• ไม่มีน้ำท่วมขัง
• ระบายน้ำหลังฝนตกหนักได้รวดเร็ว
• ดินมีความลึกเพียงพอ
• ไม่พบชั้นดินดานตื้น
• มีแนวป้องกันลม
• รถและแรงงานเข้าถึงได้
• มีพื้นที่รองรับทรงพุ่มเมื่อโตเต็มที่
• อยู่ในระยะที่ขนส่งผลผลิตได้สะดวก

พื้นที่ลุ่มควรยกร่องหรือยกโคก พร้อมสร้างทางระบายน้ำก่อนปลูก ส่วนพื้นที่ลาดชันต้องจัดการการชะล้างหน้าดินและไม่ให้เกิดน้ำไหลกัดเซาะบริเวณราก

ดินที่เหมาะสำหรับปลูกทุเรียน

ดินที่เหมาะควรเป็นดินร่วนหรือดินร่วนเหนียวที่ระบายน้ำดี อุ้มน้ำได้พอเหมาะ และไม่อัดแน่นจนรากขาดอากาศ

ก่อนปลูกควรตรวจอย่างน้อย

• ค่า pH
• อินทรียวัตถุ
• ฟอสฟอรัส
• โพแทสเซียม
• แคลเซียม
• แมกนีเซียม
• ความเค็ม
• เนื้อดิน
• ความลึกของดิน
• การระบายน้ำ
• ชั้นดินดาน
• คุณภาพน้ำ

กรมส่งเสริมการเกษตรแนะนำในบริบทการป้องกันโรครากเน่าโคนเน่าว่า สวนควรระบายน้ำดีและปรับสภาพดินให้อยู่ใกล้ค่า pH ประมาณ 6.5 แต่การใช้ปูนขาวหรือโดโลไมต์ควรอ้างอิงผลตรวจดิน ไม่ควรใส่เป็นสูตรเดียวในทุกพื้นที่

ทุเรียนปลูกในดินทรายได้หรือไม่?

ปลูกได้หากสามารถจัดการน้ำและธาตุอาหารอย่างละเอียด แต่ดินทรายมีข้อจำกัด ได้แก่

• อุ้มน้ำได้น้อย
• แห้งเร็ว
• ธาตุอาหารถูกชะล้างง่าย
• อุณหภูมิดินเปลี่ยนเร็ว
• ต้องให้น้ำถี่กว่าดินที่อุ้มน้ำดี
• ต้องเพิ่มอินทรียวัตถุอย่างต่อเนื่อง

แนวทางดูแล ได้แก่

• ใช้วัสดุคลุมดิน
• เพิ่มปุ๋ยหมักที่สลายตัวดี
• แบ่งใส่ปุ๋ย
• ใช้ระบบน้ำที่ควบคุมได้
• ตรวจความชื้นใต้ผิวดิน
• ตรวจความเค็มจากปุ๋ยและน้ำ
• สร้างแนวกันลม

ทุเรียนปลูกในดินเหนียวได้หรือไม่?

ปลูกได้หากดินไม่แน่นและมีระบบระบายน้ำดี ปัญหาหลักของดินเหนียวคือ น้ำเคลื่อนผ่านช้าและเสี่ยงเกิดน้ำขังบริเวณราก

ควรพิจารณา

• ยกโคกปลูก
• ทำร่องระบายน้ำ
• ไม่ขุดหลุมเป็นแอ่งรับน้ำ
• เพิ่มอินทรียวัตถุ
• หลีกเลี่ยงการเหยียบหรือใช้เครื่องจักรเมื่อดินเปียก
• ตรวจชั้นดินลึก
• ไม่ให้น้ำมากเกินไป

การใส่ทรายเพียงเล็กน้อยลงในดินเหนียวไม่ได้แก้โครงสร้างดินทั้งระบบ และบางกรณีอาจทำให้ดินจับตัวแน่นขึ้น จึงควรเน้นระบบระบายน้ำและการเพิ่มอินทรียวัตถุที่เหมาะสม

วิธีปลูกทุเรียน

1. วางผังสวน

ก่อนปลูกควรกำหนดตำแหน่ง

• ต้นทุเรียน
• ถนนในสวน
• ระบบน้ำ
• ร่องระบายน้ำ
• บ่อเก็บน้ำ
• แนวกันลม
• จุดผสมปุ๋ย
• จุดเก็บอุปกรณ์
• พื้นที่คัดผลผลิต
• ทางเข้าสำหรับแรงงานและรถขนส่ง

ควรวางแนวแถวให้รับแสงเหมาะสมกับสภาพพื้นที่ และหลีกเลี่ยงจุดที่น้ำไหลมารวมกัน

2. กำหนดระยะปลูก

ระยะปลูกขึ้นอยู่กับพันธุ์ รูปแบบทรงพุ่ม การตัดแต่ง เครื่องจักร และพื้นที่ทำงาน

ระยะที่ใช้ในสวนอาจอยู่ประมาณ

• 8 × 8 เมตร
• 8 × 10 เมตร
• 10 × 10 เมตร
• ระยะอื่นตามระบบจัดการ

การปลูกถี่อาจเพิ่มจำนวนต้นในช่วงแรก แต่ต้องควบคุมทรงพุ่มอย่างจริงจัง มิฉะนั้นต้นจะแย่งแสง อากาศไม่ถ่ายเท และดูแลโรคยากเมื่อโตขึ้น

3. เตรียมพื้นที่และโคกปลูก

พื้นที่ที่ระบายน้ำได้ดีอาจปลูกบนระดับดินเดิมหรือยกโคกเล็กน้อย ส่วนพื้นที่เสี่ยงน้ำขังควรยกโคกให้เหมาะกับระดับน้ำสูงสุดของพื้นที่

วัสดุที่นำมาทำโคกควร

• ระบายน้ำได้
• ไม่เป็นดินดิบจากชั้นลึกที่มีปัญหา
• ไม่มีความเค็มสูง
• ไม่มีเศษวัสดุหรือสารปนเปื้อน
• ไม่ยุบตัวมากเกินไป
• มีอินทรียวัตถุพอเหมาะ

ไม่ควรขุดหลุมลึกในพื้นที่ดินเหนียวแล้วใส่ดินร่วนลงไป เพราะหลุมอาจกลายเป็นจุดกักน้ำและทำให้รากแช่น้ำ

4. ปลูกต้นพันธุ์

ขั้นตอนปลูกเบื้องต้น ได้แก่

1. รดน้ำต้นพันธุ์ก่อนนำออกจากถุง
2. กรีดถุงโดยไม่ทำให้ดินรอบรากแตก
3. ตรวจรากขดและรากเสีย
4. วางต้นให้ตั้งตรง
5. ให้ระดับวัสดุปลูกเดิมเสมอหรือสูงกว่าพื้นเล็กน้อย
6. ไม่กลบดินทับรอยเสียบยอด
7. กลบดินและกดให้กระชับพอประมาณ
8. ปักไม้ค้ำป้องกันต้นโยก
9. รดน้ำให้ทั่วบริเวณราก
10. คลุมดินโดยเว้นรอบโคน
11. ทำร่มเงาชั่วคราวเมื่อแดดจัด
12. ตรวจการทรุดตัวของโคกหลังฝนตก

5. ทำร่มเงาให้ต้นอ่อน

ต้นทุเรียนอ่อนอาจได้รับความเสียหายจากแสงแดดจัดและลมแรง ควรทำร่มเงาที่ช่วยลดความร้อน แต่ไม่ปิดทึบจนความชื้นสะสม

ร่มเงาที่ดีควร

• บังแดดช่วงที่ร้อนที่สุด
• มีอากาศถ่ายเท
• แข็งแรงต่อแรงลม
• ไม่เสียดสีกับต้น
• ปรับลดได้เมื่อต้นแข็งแรง
• ไม่บังแสงตลอดวันจนต้นยืดอ่อน

ควรค่อย ๆ เปิดรับแสงเพิ่มตามการตั้งตัวของต้น ไม่ควรนำร่มเงาออกทั้งหมดทันทีในวันที่แดดจัด

ช่วงเวลาที่เหมาะสำหรับปลูกทุเรียน

ช่วงต้นฤดูฝนเหมาะสำหรับพื้นที่ที่มีการระบายน้ำดี เพราะช่วยลดภาระการให้น้ำระหว่างต้นตั้งตัว แต่ไม่ควรปลูกในช่วงฝนตกหนักต่อเนื่องหรือพื้นที่มีน้ำขัง

สวนที่มีระบบน้ำพร้อมสามารถปลูกได้หลายช่วง แต่ควรหลีกเลี่ยง

• ช่วงอากาศร้อนจัด
• ช่วงลมแรง
• ช่วงฝนตกหนัก
• ช่วงที่ไม่สามารถดูแลต้นอ่อนได้ต่อเนื่อง
• ช่วงขาดแคลนน้ำ
• ช่วงที่พื้นที่เข้าออกลำบาก

การให้น้ำทุเรียน

ทุเรียนต้องการน้ำสม่ำเสมอ แต่ไวต่อการให้น้ำมากจนดินแฉะ การจัดการจึงต้องรักษาสมดุลระหว่างความชื้นและอากาศในดิน

ระยะต้นอ่อน

ควรให้น้ำพอให้ดินชื้นต่อเนื่อง โดยตรวจจริงก่อนให้น้ำ ไม่ใช้ตารางเวลาเพียงอย่างเดียว

สัญญาณที่ควรตรวจ ได้แก่

• ดินแห้งใต้ผิว
• ใบเริ่มตก
• ยอดอ่อนหยุดเติบโต
• ขอบใบแห้ง
• ต้นชะงัก
• วัสดุคลุมดินแห้งมาก

ระยะต้นโต

ควรกระจายน้ำบริเวณใต้ทรงพุ่ม ไม่ควรให้น้ำเฉพาะชิดโคน เพราะรากดูดน้ำจำนวนมากอยู่ห่างจากลำต้น

ระบบให้น้ำควรขยายตามขนาดทรงพุ่ม และตรวจให้แน่ใจว่าน้ำกระจายสม่ำเสมอ ไม่เกิดจุดแฉะเพียงบางบริเวณ

ระยะออกดอก

การควบคุมน้ำเพื่อส่งเสริมการออกดอกต้องทำตามสภาพต้นและอากาศ ไม่ควรทำให้ต้นขาดน้ำรุนแรง เพราะอาจทำให้ใบและรากเสียหาย

เมื่อตาดอกพัฒนาแล้ว ต้องปรับน้ำอย่างค่อยเป็นค่อยไป การให้น้ำมากทันทีอาจกระตุ้นการแตกใบอ่อนหรือทำให้การพัฒนาดอกไม่สม่ำเสมอ

ระยะติดผลและพัฒนาผล

ควรรักษาความชื้นให้สม่ำเสมอ เพราะการเปลี่ยนแปลงน้ำมากเกินไปอาจเกี่ยวข้องกับ

• ผลร่วง
• การเจริญไม่สม่ำเสมอ
• คุณภาพเนื้อผิดปกติ
• ต้นเครียด
• การแตกใบอ่อนแข่งขันกับผล
• รากอ่อนแอ

ช่วงก่อนเก็บเกี่ยว

ต้องควบคุมน้ำตามสภาพดิน อากาศ และอายุผล ไม่ควรงดน้ำรุนแรงหรือให้น้ำมากเกินไปโดยไม่มีข้อมูล เพราะอาจกระทบทั้งต้นและคุณภาพผล

การใส่ปุ๋ยทุเรียน

ไม่ควรใช้สูตรปุ๋ยเดียวกับทุกต้นและทุกช่วง เพราะความต้องการขึ้นอยู่กับ

• อายุ
• ขนาดทรงพุ่ม
• ชนิดดิน
• ผลวิเคราะห์ดิน
• ผลวิเคราะห์ใบ
• จำนวนผล
• ปริมาณฝน
• ระบบน้ำ
• ประวัติการใช้ปุ๋ย
• ความสมบูรณ์ของราก
• เป้าหมายการผลิต

ระยะต้นอ่อน

เป้าหมายคือสร้างระบบราก ลำต้น และกิ่งโครงสร้าง

แนวทางสำคัญ ได้แก่

• แบ่งใส่ปุ๋ยปริมาณน้อย
• กระจายห่างจากโคน
• ให้ตามการเติบโตจริง
• เพิ่มอินทรียวัตถุที่สลายตัวดี
• ให้น้ำหลังใส่เมื่อดินแห้ง
• ไม่ใส่ปุ๋ยเข้มข้นชิดราก
• สังเกตชุดใบใหม่
• ควบคุมความเค็ม

ระยะเตรียมต้นหลังเก็บเกี่ยว

หลังเก็บเกี่ยว ต้นต้องฟื้นฟูและสร้างใบชุดใหม่เพื่อสะสมอาหารสำหรับฤดูถัดไป

ควรดำเนินการ

• ตัดแต่งกิ่ง
• ตัดขั้วผลที่ค้าง
• กำจัดกิ่งเป็นโรค
• ตรวจรากและโคนต้น
• เติมอินทรียวัตถุ
• ใส่ปุ๋ยตามผลตรวจ
• ให้น้ำสม่ำเสมอ
• ดูแลใบชุดใหม่ให้สมบูรณ์

กรมส่งเสริมการเกษตรแนะนำให้ดูแลสวนทุเรียนหลังเก็บเกี่ยวด้วยการฟื้นฟูต้น ตัดแต่ง และเตรียมความสมบูรณ์สำหรับรอบการผลิตถัดไป

ระยะก่อนออกดอก

ต้นควรมีใบชุดล่าสุดแก่สมบูรณ์ รากทำงานดี และไม่มีโรคสำคัญ

การใส่ปุ๋ยต้องสอดคล้องกับผลวิเคราะห์และการสะสมอาหารของต้น ไม่ควรเร่งธาตุใดธาตุหนึ่งมากเกินไปจนต้นแตกใบอ่อนในช่วงที่ต้องการออกดอก

ระยะติดผล

เมื่อผลเริ่มพัฒนา ควรจัดน้ำและธาตุอาหารตามจำนวนผลที่เหลือหลังคัด ไม่ควรเลี้ยงผลมากเกินกำลังต้น เพราะอาจเกิด

• ผลเล็ก
• เนื้อไม่สมบูรณ์
• กิ่งฉีก
• ต้นโทรมหลังเก็บเกี่ยว
• แตกใบอ่อนระหว่างเลี้ยงผล
• ผลผลิตฤดูถัดไปลดลง

อินทรียวัตถุสำหรับสวนทุเรียน

อินทรียวัตถุมีประโยชน์ต่อ

• โครงสร้างดิน
• การอุ้มน้ำ
• การระบายน้ำ
• การทำงานของจุลินทรีย์
• การลดการเปลี่ยนแปลงอุณหภูมิ
• การลดการชะล้างธาตุอาหาร
• การสร้างสภาพแวดล้อมที่เหมาะกับราก

ควรใช้วัสดุที่สลายตัวสมบูรณ์ ไม่มีความเค็มสูง และไม่มีเชื้อโรคหรือสารปนเปื้อน ไม่ควรกองวัสดุหมักชิดลำต้น เพราะความร้อนและความชื้นอาจทำให้โคนต้นเสียหาย

การตัดแต่งกิ่งและสร้างทรงพุ่ม

การสร้างทรงพุ่มต้นอ่อน

ควรเลือกกิ่งหลักที่

• แข็งแรง
• กระจายรอบต้น
• ไม่อยู่ต่ำติดพื้น
• ไม่ซ้อนกัน
• มีมุมกิ่งเหมาะสม
• รองรับผลได้ในอนาคต
• อยู่ในระดับที่ดูแลได้

ควรตัดกิ่งกระโดง กิ่งซ้อน และกิ่งที่พุ่งเข้ากลางพุ่มออกเป็นระยะ ไม่ควรรอให้กิ่งใหญ่แล้วจึงตัด เพราะจะเกิดแผลขนาดใหญ่

การตัดแต่งหลังเก็บเกี่ยว

ควรตัด

• กิ่งแห้ง
• กิ่งเป็นโรค
• กิ่งหัก
• กิ่งไขว้
• กิ่งซ้อน
• กิ่งพุ่งตั้งตรงที่ไม่ต้องการ
• กิ่งต่ำเกินไป
• กิ่งที่ทำให้พุ่มทึบ
• ขั้วผลที่ค้างอยู่

อุปกรณ์ตัดแต่งควรสะอาด และไม่ควรนำเครื่องมือจากต้นป่วยไปใช้กับต้นปกติโดยไม่ทำความสะอาด เพราะอาจพาเชื้อโรคไปยังต้นอื่นได้

ทุเรียนปลูกกี่ปีจึงออกผล?

ระยะเริ่มให้ผลขึ้นอยู่กับพันธุ์ ต้นตอ คุณภาพต้นพันธุ์ ดิน น้ำ ภูมิอากาศ และการดูแล

ต้นเสียบยอดที่สมบูรณ์อาจเริ่มออกดอกเมื่อมีอายุไม่มากเท่าต้นเพาะเมล็ด แต่ไม่ควรปล่อยให้ต้นอายุน้อยแบกรับผลจำนวนมาก เพราะโครงสร้างรากและกิ่งอาจยังไม่แข็งแรง

ในการจัดการสวนควรประเมินจาก

• ขนาดลำต้น
• ความกว้างทรงพุ่ม
• จำนวนกิ่งหลัก
• ความสมบูรณ์ของใบ
• ระบบราก
• ประวัติโรค
• ปริมาณน้ำที่มี
• ความสามารถในการดูแลผล

ไม่ควรใช้จำนวนปีเพียงอย่างเดียวกำหนดว่าต้นพร้อมให้ผลแล้ว

การช่วยผสมเกสรทุเรียน

ทุเรียนสามารถติดผลตามธรรมชาติได้ แต่บางสวนใช้การช่วยผสมเกสรเพื่อเพิ่มโอกาสการติดผลและความสมบูรณ์ของพู

การช่วยผสมเกสรต้องทำในช่วงที่ดอกพร้อมรับละอองเกสร และใช้ละอองเกสรที่สมบูรณ์จากพันธุ์หรือแหล่งที่เหมาะสม

ควรระวัง

• ไม่ทำให้ดอกเสียหาย
• เลือกดอกที่สมบูรณ์
• ใช้อุปกรณ์สะอาด
• บันทึกวันที่ดอกบาน
• ไม่ปล่อยผลทุกผลที่ติด
• คัดผลตามความแข็งแรงของกิ่ง

แม้ติดผลมาก แต่หากไม่คัดจำนวนผล ต้นอาจไม่สามารถเลี้ยงผลให้มีคุณภาพได้ทั้งหมด

การคัดดอกและคัดผล

การคัดดอก

ควรพิจารณาตำแหน่งดอกบนกิ่ง ไม่ควรเก็บดอกที่

• อยู่ปลายกิ่งเล็ก
• อยู่ใกล้ลำต้นหรือกิ่งแยกเกินไป
• อยู่ในตำแหน่งที่ผูกโยงยาก
• เบียดกันแน่น
• อยู่บนกิ่งเป็นโรค
• อยู่สูงเกินจัดการ

การคัดผล

ควรทยอยคัดผลหลายครั้ง โดยตัดผลที่

• รูปทรงผิดปกติ
• บิดเบี้ยว
• หนามผิดปกติ
• ถูกแมลงทำลาย
• เป็นโรค
• อยู่เป็นกลุ่มแน่นเกินไป
• อยู่บนกิ่งอ่อน
• มีขนาดเล็กกว่าผลอื่นมาก
• อยู่ในตำแหน่งเสี่ยงกิ่งฉีก

จำนวนผลที่เหลือต้องสัมพันธ์กับขนาดต้น ความแข็งแรงของกิ่ง และความสมบูรณ์ของใบ

การโยงผลทุเรียน

ผลทุเรียนมีน้ำหนักมาก เมื่อผลโตขึ้นควรผูกโยงเพื่อลดความเสี่ยงกิ่งฉีกหรือผลตก

หลักการสำคัญ ได้แก่

• ใช้วัสดุที่แข็งแรง
• ไม่รัดขั้วหรือกิ่งจนเกิดแผล
• ผูกกับกิ่งหลักหรือตำแหน่งที่รับน้ำหนักได้
• ตรวจเชือกเมื่อผลโต
• ไม่ผูกรวมหลายผลจนดึงกัน
• หลีกเลี่ยงปมที่เสียดสีเปลือก
• เตรียมพื้นที่ปลอดภัยใต้ต้น
• ตรวจหลังลมแรงหรือฝนตกหนัก

วิธีดูว่าทุเรียนแก่พร้อมเก็บหรือไม่

การพิจารณาความแก่ต้องใช้หลายเกณฑ์ร่วมกัน ไม่ควรดูเพียงสีเปลือกหรือเคาะผลอย่างเดียว

เกณฑ์ที่ใช้ประกอบ ได้แก่

• อายุผลหลังดอกบาน
• ลักษณะหนาม
• ความห่างของหนาม
• ร่องพู
• ก้านผล
• ปลิงหรือรอยต่อบริเวณก้าน
• สีเปลือก
• เสียงเมื่อเคาะ
• ลักษณะภายในจากผลตัวอย่าง
• เปอร์เซ็นต์น้ำหนักแห้งตามมาตรฐานที่เกี่ยวข้อง

ควรบันทึกวันที่ดอกบานหรือวันผสมเกสรของแต่ละรุ่น เพื่อช่วยประเมินอายุผลได้แม่นยำขึ้น

การตัดทุเรียนอ่อนส่งผลเสียทั้งต่อผู้บริโภค ชื่อเสียงของสวน และตลาดโดยรวม จึงควรเก็บเกี่ยวเมื่อผลแก่ตามเกณฑ์ของพันธุ์และข้อกำหนดการจำหน่าย

วิธีเก็บเกี่ยวทุเรียน

การเก็บเกี่ยวต้องคำนึงถึงทั้งคุณภาพและความปลอดภัย เพราะผลมีน้ำหนักมากและมีหนามแข็ง

แนวทางพื้นฐาน ได้แก่

1. ตรวจความแก่ก่อนตัด
2. ใช้ผู้มีประสบการณ์
3. เตรียมเชือกหรืออุปกรณ์รับผล
4. ไม่ปล่อยผลตกกระแทกพื้น
5. เว้นก้านตามข้อกำหนดตลาด
6. วางผลบนวัสดุรองรับ
7. ไม่กองสูงจนผลกดทับกัน
8. คัดแยกผลเสียหาย
9. รักษาความสะอาดระหว่างขนส่ง
10. บันทึกวันเก็บเกี่ยวและแปลงต้นทาง

โรคสำคัญของทุเรียน

โรครากเน่าโคนเน่า

เป็นโรคสำคัญที่สร้างความเสียหายรุนแรงและอาจทำให้ต้นยืนต้นตายได้ เชื้อสามารถเข้าทำลายราก โคนต้น กิ่ง ใบ และผล โดยระบาดได้ดีในช่วงฝนชุก ความชื้นสูง และสวนที่ระบายน้ำไม่ดี

อาการที่ควรเฝ้าระวัง ได้แก่

• ใบปลายกิ่งซีด
• ใบไม่เป็นมัน
• ใบตกหรือเหี่ยว
• ใบเหลืองและร่วง
• รากฝอยเปื่อยสีน้ำตาล
• เปลือกรากล่อน
• โคนต้นมีจุดฉ่ำน้ำ
• มีน้ำหรือยางสีน้ำตาลแดงไหล
• เปลือกและเนื้อไม้เปลี่ยนสี
• ผลเกิดรอยเน่า

แนวทางป้องกัน

• ทำระบบระบายน้ำ
• ไม่ปล่อยให้น้ำขัง
• หลีกเลี่ยงการทำให้รากและลำต้นเกิดแผล
• ใช้ต้นพันธุ์แข็งแรง
• รักษาดินและรากให้สมบูรณ์
• ตัดส่วนเป็นโรคออกจากแปลง
• ทำความสะอาดเครื่องมือ
• สำรวจสวนหลังฝนตกหนัก
• ใช้ชีวภัณฑ์หรือสารที่ขึ้นทะเบียนตามคำแนะนำ
• ตรวจดินก่อนปรับค่า pH

โรคผลเน่า

ผลทุเรียนอาจเกิดแผลเน่าในช่วงความชื้นสูง ฝนตก หรือมีเชื้อสะสมในสวน โดยโรคผลเน่าเป็นศัตรูพืชที่ยังได้รับการเฝ้าระวังในปี 2569 จากกรมส่งเสริมการเกษตร

ควรจัดการด้วยการ

• ตัดผลเป็นโรคออก
• ลดแหล่งเชื้อในสวน
• ไม่ปล่อยผลเสียคาต้นหรือบนพื้น
• ระบายน้ำ
• ลดความทึบของพุ่ม
• หลีกเลี่ยงบาดแผล
• ตรวจผลหลังฝนตก
• ใช้วิธีควบคุมตามคำแนะนำของหน่วยงานเกษตร

โรคกิ่งแห้ง

อาการอาจเริ่มจากกิ่งแห้ง ใบปลายกิ่งเหลืองและร่วง หรือพบเชื้อราบริเวณกิ่ง ความชื้นสูงและฝนตกชุกอาจเอื้อต่อการเกิดโรค กรมส่งเสริมการเกษตรแนะนำให้สำรวจสวนเป็นประจำและเร่งจัดการก่อนการระบาดรุนแรง

แมลงศัตรูทุเรียนที่ควรระวัง

หนอนเจาะเมล็ดทุเรียน

ตัวหนอนเจาะเข้าสู่ผลและกัดกินภายใน ทำให้เนื้อเสียคุณภาพ บางครั้งภายนอกสังเกตได้ยากจนกระทั่งเก็บเกี่ยว หนอนชนิดนี้เป็นศัตรูสำคัญและเกี่ยวข้องกับมาตรการกักกันพืช จึงควรป้องกันตั้งแต่ก่อนระยะพัฒนาผลจนถึงเก็บเกี่ยว

แนวทางจัดการ ได้แก่

• สำรวจผลอ่อน
• เก็บผลที่ถูกทำลายออก
• ไม่ทิ้งผลเสียในสวน
• ตรวจรุ่นการออกดอกและติดผล
• ใช้วิธีป้องกันตามช่วงเวลาที่หน่วยงานกำหนด
• คัดคุณภาพก่อนจำหน่าย
• จัดการร่วมกันในพื้นที่ที่มีการระบาด

หนอนเจาะผล

หนอนเจาะผลอาจทำให้ผลเกิดรู มีมูลหรือเศษเปลือกบริเวณรอยทำลาย และเปิดทางให้เชื้อโรคเข้าทำลายซ้ำ

ควรสำรวจผลอย่างใกล้ชิด โดยเฉพาะผลที่สัมผัสกันหรืออยู่ในทรงพุ่มทึบ

เพลี้ยไก่แจ้ทุเรียน

มักเข้าทำลายยอดอ่อนและใบอ่อน ทำให้ใบผิดรูป ชะงัก หรือเกิดความเสียหายต่อชุดใบที่กำลังพัฒนา

ควรสำรวจเมื่อเริ่มแตกใบอ่อน ไม่ควรรอจนใบเสียหายทั่วสวน

เพลี้ยไฟ

เพลี้ยไฟสามารถทำลายยอด ใบอ่อน ดอก หรือผลอ่อน ทำให้เกิดรอยและกระทบคุณภาพผิวผล

การจัดการควรเริ่มจากการสำรวจความหนาแน่นและสภาพอากาศ ไม่ใช้สารโดยไม่มีการตรวจพบศัตรู

ไรแดง

ไรแดงมักเพิ่มจำนวนในช่วงอากาศแห้ง อาจทำให้ใบมีจุด สีซีด หรือประสิทธิภาพการสังเคราะห์แสงลดลง

ควรตรวจใต้ใบและติดตามการกระจาย ไม่วินิจฉัยจากสีใบเพียงอย่างเดียว

หลักการจัดการโรคและแมลงแบบผสมผสาน

1. สำรวจสวนสม่ำเสมอ
2. ระบุชนิดโรคหรือแมลงให้ถูกต้อง
3. รักษาความสะอาดในสวน
4. ตัดส่วนเป็นโรคออกจากพื้นที่
5. ทำความสะอาดอุปกรณ์
6. ปรับทรงพุ่มให้อากาศถ่ายเท
7. รักษาระบบระบายน้ำ
8. ลดบาดแผลที่รากและลำต้น
9. ใช้ชีวภัณฑ์อย่างเหมาะสม
10. ใช้สารเฉพาะที่ขึ้นทะเบียนและปฏิบัติตามฉลาก
11. เว้นระยะก่อนเก็บเกี่ยว
12. บันทึกผลการจัดการ
13. ตรวจการระบาดในสวนใกล้เคียง
14. ป้องกันการเคลื่อนย้ายวัสดุที่อาจมีโรค

ปัญหาที่พบบ่อยในสวนทุเรียน

ทุเรียนเหมาะปลูกเชิงการค้าหรือไม่?

ทุเรียนมีโอกาสสร้างรายได้ แต่เป็นพืชที่มีความเสี่ยงและต้องใช้เงินลงทุนต่อเนื่องก่อนเริ่มเก็บเกี่ยว

ก่อนตัดสินใจควรประเมิน

• พื้นที่เหมาะกับทุเรียนหรือไม่
• มีน้ำเพียงพอตลอดปีหรือไม่
• น้ำมีคุณภาพเหมาะสมหรือไม่
• ระบบระบายน้ำรองรับฝนหนักหรือไม่
• มีเงินดูแลหลายปีก่อนให้ผลหรือไม่
• มีแรงงานที่มีทักษะหรือไม่
• สามารถจัดการโรครากเน่าโคนเน่าได้หรือไม่
• มีตลาดและผู้รับซื้อหรือไม่
• จะขายหน้าสวน ส่งล้ง หรือขายตรง
• มีมาตรฐานที่ตลาดกำหนดหรือไม่
• ขนส่งได้รวดเร็วเพียงใด
• มีระบบบันทึกย้อนกลับหรือไม่
• รับความผันผวนของราคาได้หรือไม่
• มีแผนเมื่อเกิดแล้ง น้ำท่วม หรือลมแรงหรือไม่

ไม่ควรขยายสวนจำนวนมากจากราคาฤดูกาลเดียว ควรเริ่มจากพื้นที่ที่สามารถบริหารจัดการได้และเก็บข้อมูลต้นทุนจริงก่อนขยาย

วิธีเพิ่มคุณภาพผลผลิตทุเรียน

1. เลือกต้นพันธุ์ตรงตามพันธุ์
2. ตรวจดินและน้ำก่อนปลูก
3. สร้างระบบระบายน้ำก่อนลงต้น
4. วางระบบน้ำสำรอง
5. ทำแนวกันลม
6. สร้างทรงพุ่มตั้งแต่ต้นอ่อน
7. รักษารากไม่ให้เกิดบาดแผล
8. ใส่ปุ๋ยตามผลวิเคราะห์
9. เตรียมใบให้สมบูรณ์ก่อนออกดอก
10. บันทึกวันที่ดอกบาน
11. ช่วยผสมเกสรเมื่อเหมาะสม
12. คัดดอกและคัดผล
13. จำกัดจำนวนผลตามกำลังต้น
14. โยงผลอย่างปลอดภัย
15. รักษาความชื้นสม่ำเสมอ
16. สำรวจโรคและแมลงทุกระยะ
17. เก็บเกี่ยวเมื่อแก่ตามเกณฑ์
18. ป้องกันผลกระแทก
19. คัดคุณภาพก่อนจำหน่าย
20. ฟื้นฟูต้นทันทีหลังเก็บเกี่ยว

คำถามที่พบบ่อยเกี่ยวกับทุเรียน

สรุป

ทุเรียนเป็นไม้ผลเขตร้อนที่มีมูลค่าทางเศรษฐกิจสูง แต่ต้องการการดูแลละเอียดตั้งแต่ก่อนปลูกจนถึงหลังเก็บเกี่ยว การเริ่มต้นที่ถูกต้องควรประกอบด้วยการเลือกพื้นที่ระบายน้ำดี มีน้ำเพียงพอ ตรวจดินและน้ำ เลือกต้นพันธุ์จากแหล่งเชื่อถือได้ และวางผังสวนให้รองรับการทำงานในระยะยาว

การดูแลทุเรียนไม่ควรมุ่งเฉพาะการใส่ปุ๋ย แต่ต้องรักษาความสมดุลของราก น้ำ อากาศในดิน อินทรียวัตถุ ใบ และจำนวนผล โดยเฉพาะการป้องกันน้ำขังและโรครากเน่าโคนเน่า ซึ่งเป็นปัญหาสำคัญที่อาจทำให้ต้นเสียหายรุนแรง

เมื่อเข้าสู่ระยะให้ผล ควรบันทึกวันดอกบาน ช่วยผสมเกสรเมื่อเหมาะสม คัดดอก คัดผล จำกัดจำนวนผลตามกำลังต้น ผูกโยงอย่างปลอดภัย และเก็บเกี่ยวเมื่อผลแก่ตามเกณฑ์ ไม่ควรตัดทุเรียนอ่อนเพื่อเร่งจำหน่าย

สำหรับการปลูกเชิงการค้า ควรประเมินต้นทุน ตลาด แรงงาน น้ำ ความเสี่ยงด้านโรค และระยะเวลาคืนทุนให้ชัดเจน เพราะความสำเร็จของสวนทุเรียนไม่ได้ขึ้นอยู่กับราคาขายเพียงอย่างเดียว แต่ขึ้นอยู่กับความสามารถในการผลิตผลที่แก่ คุณภาพดี สม่ำเสมอ และตรวจสอบย้อนกลับได้ด้วยครับ

แหล่งอ้างอิง

• กรมวิชาการเกษตร. ทุเรียนพันธุ์แนะนำและพันธุ์รับรอง. ศูนย์วิจัยพืชสวนจันทบุรี สถาบันวิจัยพืชสวน. https://www.doa.go.th/hc/chanthaburi/?page_id=366
• กรมวิชาการเกษตร. ทุเรียนหมอนทอง. ฐานข้อมูลพันธุ์พืช สถาบันวิจัยพืชสวน. https://www.doa.go.th/hort/?page_id=53926
• กรมวิชาการเกษตร. แปลงรวบรวมพันธุ์ทุเรียน. ศูนย์วิจัยพืชสวนจันทบุรี สถาบันวิจัยพืชสวน. https://www.doa.go.th/hc/chanthaburi/?page_id=150
• กรมส่งเสริมการเกษตร. กรมส่งเสริมการเกษตรเตือนเกษตรกรเฝ้าระวังโรครากเน่าโคนเน่าทุเรียน. ศูนย์ข่าวกรมส่งเสริมการเกษตร. https://doaenews.doae.go.th/archives/20015
• กรมส่งเสริมการเกษตร. หนอนเจาะเมล็ดทุเรียน. กองส่งเสริมการอารักขาพืชและจัดการดินปุ๋ย. https://www.doae.go.th/doae_media/หนอนเจาะเมล็ดทุเรียน/
• กรมส่งเสริมการเกษตร. หนอนเจาะเมล็ดทุเรียน. กองส่งเสริมการอารักขาพืชและจัดการดินปุ๋ย. https://www.doae.go.th/doae_media/หนอนเจาะเมล็ดทุเรียน-2/
• กรมส่งเสริมการเกษตร. กรมส่งเสริมการเกษตรชี้ระยะทุเรียนเริ่มติดผล เตือนเกษตรกรระวังหนอนเจาะเมล็ด เพิ่มผลผลิตคุณภาพ. กรมส่งเสริมการเกษตร กระทรวงเกษตรและสหกรณ์. https://www.doae.go.th/กรมส่งเสริมการเกษตร-ชี-4/
• กรมส่งเสริมการเกษตร. เฝ้าระวังการระบาดของหนอนเจาะเมล็ดทุเรียน แมลงศัตรูตัวสำคัญของทุเรียน. ศูนย์ข่าวกรมส่งเสริมการเกษตร. https://doaenews.doae.go.th/archives/21489
• กรมส่งเสริมการเกษตร. เตือนเกษตรหมั่นสำรวจแปลง เฝ้าระวังการระบาดของหนอนเจาะเมล็ดทุเรียน. ศูนย์ข่าวกรมส่งเสริมการเกษตร. https://doaenews.doae.go.th/archives/26446
• กรมส่งเสริมการเกษตร. กรมส่งเสริมการเกษตรแนะดูแลสวนทุเรียนและสวนมังคุดหลังการเก็บเกี่ยว. ศูนย์ข่าวกรมส่งเสริมการเกษตร. https://doaenews.doae.go.th/archives/18378
• กรมส่งเสริมการเกษตร. ในหน้าแล้งควรตัดแต่งกิ่งไม้ผลหรือไม่. คลังความรู้กรมส่งเสริมการเกษตร. https://www.doae.go.th/knowledge-base/ในหน้าแล้ง-ควรตัดแต่งกิ/

ติดต่อเรา | ปรึกษาฟรี ไม่มีค่าใช้จ่าย

• ที่อยู่: หมู่ที่ 7 บ้านเขาลำเหลน ตำบลร่อนพิบูลย์ อำเภอร่อนพิบูลย์ จังหวัดนครศรีธรรมราช 80130
• Facebook: บ้านสวนทรัพย์โอภาส
• โทรสอบถามได้ทันที
  • 093 584 5418 (คุณแนน)
  • 093 724 8344 (คุณโอภาส)
• LINE: @sapopas
• เว็บไซต์: www.sapopas.com
• แผนที่: บ้านสวนทรัพย์โอภาส (Sapopas)